Het onderwerp laaggeletterdheid is iets dat vaak onbesproken blijft in onze samenleving. Er rust een soort taboe op, hoewel de betrokkenheid hiervan met belangrijke maatschappelijke kwesties zoals sociale inclusie, educatie en werkgelegenheid onbetwistbaar is. Het begrijpen van hoe wijdverbreid laaggeletterdheid is, kan ons helpen betere maatregelen te ontwikkelen om het aan te pakken.

In Nederland zijn er naar schatting 2,5 miljoen volwassenen die moeite hebben met lezen, schrijven en/of rekenen. Daarnaast heeft een groot aantal van deze groep ook problemen met digitale vaardigheden. Dit komt neer op ongeveer 15% van de volwassen bevolking. Onder de werkende bevolking bevinden zich circa 740.000 laaggeletterden.

Laaggeletterdheid treft niet alleen de individuen die er rechtstreeks mee te maken hebben, maar ook de gemeenschappen en samenlevingen waarin ze leven. Het is sterk geassocieerd met negatieve gevolgen zoals lagere productiviteit op de werkplek, slechtere gezondheidsresultaten en minder kans op maatschappelijke participatie.

Er zijn ook opmerkelijke regionale verschillen in laaggeletterdheid. In het algemeen kan worden gesteld dat in stedelijke gebieden het percentage volwassenen dat moeite heeft met lezen en schrijven hoger is dan in minder verstedelijkte gebieden. Met name in de grote steden is laaggeletterdheid een ernstig probleem.

Het is van essentieel belang om te erkennen dat laaggeletterdheid een probleem is dat we samen moeten aanpakken. Het gaat om het bevorderen van inclusief onderwijs, het toegankelijk maken van (digitale) cursussen voor diegenen die het nodig hebben en het creëren van een maatschappij waarin iedereen kan bijdragen en deelnemen.

Laaggeletterdheid komt helaas veel vaker voor dan we denken. Door ons bewustzijn te vergroten en actief beleid te voeren, kunnen we ernaar streven om dit cijfer te verminderen en iedereen de kans geven om volledig deel te nemen aan onze samenleving.

Klik hier voor meer duidelijkheid en informatie: Hetsen & Visschers