Afgelopen dinsdag is Qing naar het ziekenhuis geweest voor zijn neusamandelen. Het is de bedoeling dat hij nu weer vrij kan ademen. Hij ademde moeilijk door zijn neus en praatte ook heel nasaal.
Toen Qing op de operatietafel lag, bleef hij opvallend rustig zeiden de specialisten. Ik zag hem wel wat angstig kijken, maar ik kon hem toch voldoende geruststellen. Na 5 minuten was het allemaal alweer gebeurd en kwam Qing rustig bij. Wel een beetje jammeren, maarja, het is ook niet niks wat ze gedaan hebben.
Op de kamer kwam er nog een huilbui en uiteindelijk viel hij bij mama op schoot in slaap. Heel voorzichtig heb ik hem toch maar in zijn bedje gelegd, want ja, hij is echt zwaar. Daar heeft hij nog bijna 1 uur geslapen. Toen kwam de verpleegkundige zeggen dat we naar huis mochten. Qing heeft alleen 1 uur nadat ik hem ’s avonds in zijn bed had gelegd, nog even gehuild. Ik heb hem een paracetamol gegeven en wat te drinken en hij sliep al snel weer verder tot de volgende morgen. Het lijkt alsof Qing er niet veel leed aan overgehouden heeft. Zelfs zijn slaapritme zit er nog steeds goed in. Nu duimen dat de terugval niet wat later komt.

Gisteren is Qing voor de adoptiescreening in het ziekenhuis geweest. Hij liet alles gelaten over zich heenkomen en hij begon zelfs al praatjes te krijgen bij de kinderarts Dr. Verwijs. Over 4 weken krijgen we de uitslagen van de nog genomen of te nemen onderzoeken. We zijn benieuwd of het vaccinatieboekje klopt, zoals het nu is ingevuld.

We hopen komende week de aankomstkaartjes van Qing over de post te krijgen. We zijn benieuwd naar het eindresultaat. Dus familie en vrienden, nog even geduld.

De volgende dag waren we al vroeg wakker. Nog lekker een allerlaatste douche en dan de laatste spullen in de koffers. Robert zat zich voor te bereiden op een discussie bij het uitchecken ivm het gebruik van de computer van het hotel (deze is niet gratis). Wat denk je, ze deden er helemaal niet moeilijk over. We hadden al veel gelezen over het extra betalen ivm bedplassen of vieze handdoekjes. Nou, Qing had 1 x een bloedneus waardoor zijn bed verschoond moest worden. Hier hadden we ook al niets van gehoord. En nu dus dit ook. Nouja, na wat negatieve berichten over dit hotel, nu dus ook een positief bericht.

Om 11:00 uur moesten we op het vliegveld zijn. We moesten zelf inchecken, want Li kon zover niet komen. Alles is goed gegaan. Daarna nog even een klein hapje eten en wat drinken en dan mogen we alweer instappen. 2 Families vliegen Pearl Class, maar met de andere 2 families zitten we bij elkaar. Qing slaapt veel tijdens de reis. Volgens mij zeker 8 uur, maar het zou ook heel goed 9 uur kunnen zijn geweest. Ook Yuna heeft nog veel geslapen. De meiden vielen na de laatste maaltijd in slaap tot na de landing. Nog gauw even een plasje doen en dan snel richting de douane. In de verte door het raam zie ik opa staan en begin alvast te zwaaien. Jahoor, ze hebben ons ook gezien en zwaaien terug. De meiden vonden het heel fijn om ze weer terug te zien. Uiteraard waren er ook vrienden gekomen. Heerlijk om weer thuis te zijn. De poesjes zijn goed verzorgd dankzij de buren en ook hing er versiering. We hebben een hoop kaartjes en felicitaties ontvangen. Helaas kunnen we niet iedereen persoonlijk bedanken. Maar we vinden het heel erg fijn als er zo meegeleefd wordt. Een 1e procedure of een 3e, het maakt voor ons geen verschil. Het is iedere keer weer een spannende reis.

Omdat Qing lang had geslapen in het vliegtuig, hebben we hem niet te vroeg op bed gelegd (23:30 uur). Ik ben bij zijn bedje gaan zitten en met een half uurtje sliep hij. Om 01:30 uur werd hij huilend wakker. We hebben toen een campingbedje op onze slaapkamer gezet en hem daar in gelegd. Toen heeft hij doorgeslapen tot 05:30 uur. Qing vindt de katten heel leuk. Hij is er echt van onder de indruk dat er hier 3 in huis lopen. Hij aait ze of geeft kusjes. Heel lief dus. Hij krijgt gedoseerd speelgoed, anders wordt hij echt heel onrustig. Al met al hebben we de reis goed doorstaan. Yuna was vroeg wakker. Elin heeft nog 1 uurtje langer geslapen.
Zojuist heb ik Qing opgehaald van zijn middagslaapje. Hij sliep binnen 5 minuten in en begon meteen maar te snurken. Dat heeft hij 2,5 uur volgehouden. Hoe bedoel je moe. Ik ben snel boodschappen gaan halen, want ook de rest van de familie ging op 1 oor en ligt nu na bijna 3 uur nog te knorren. Morgen gaan de meiden weer naar school. Qing zit nu bij mij zichtbaar te genieten van zijn rozijntjes (uit China).

Morgen gaat het dan toch echt gebeuren. We gaan naar de Lamatempel. Dus Ingrid, nog even en dan kun je ons verhaal hierover lezen.

Ik wil iedereen bedanken voor de reacties. Blijf reageren, we vinden dat geweldig. Nog 2 nachtjes slapen en dan slapen we weer in onze eigen bed.

Voor vandaag stond dus een bezoek aan de dierentuin gepland. Het was vandaag weer een stuk warmer dan de afgelopen 2 dagen (was rond 25 graden). We moesten daar allemaal wel weer aan wennen. De dierentuin is prachtig opgezet. Het is echt een contrast met de stoffige vol asvalt liggende wegen, waarbij het geluid duidelijk aanwezig is. Hier zie je bamboe, groene bomen en struiken, een waterval en vooral rust. Ook de Chinezen komen hier graag en zijn net als wij nieuwsgierig naar d panda’s. We hebben lang niet alles gezien, maar het is ook zo wijds opgezet! Sommige dieren vallen niet te fotograferen omdat ze achter glas zitten. Ook de panda’s leken achter glas te zitten, maar achter het gebouw kwam er net 1 naar buiten en die gaf even een show weg (het leek wel zoals in de film Madagascar). De Chinezen begonnen druk heen en weer te rennen en probeerde met oerkreten het beest te lokken. Hij was dit duidelijk al gewend, wat hij werd er niet warm of koud van. Elin en ik waren het eerste buiten en hebben hem van heel dichtbij gezien. Ze kon niet geloven dat ze een echte pandabeer ging zien. Ze dacht alleen die knuffels in de winkeltjes op het terrein. We waren allemaal zichtbaar moe en zijn weer op tijd naar huis gegaan. Sommige families met de taxi, anderen (ook wij) namen de metro. De taxi’s laten je gerust staan en de 1e 3 deden dat ook. Toen besloten wij met de metro te gaan. Het was gelukkig niet zo druk in de metro, zodat Qing lekker in de buggy kon blijven zitten. Morgen krijgen we Qing zijn paspoort met visum terug. Ook hebben we nog een stempel en een rol met een wens voor Qing geregeld. Hierop staat een draak afgebeeld. Ik ben heel benieuwd hoe hij geworden is.

Qing was vandaag super in zijn element. De hele dag kletsen, zingen en een grote glimlach op zijn gezicht. Toen hij een huis met katten erin zag, riep hij hard “maaao”. Blijkbaar kent hij deze diertjes al wel en dat komt goed uit. Hij heeft ook veel gelopen in de dierentuin en vond het zichtbaar prachtig wat hij zag.

Elin mist Winky nogal en telt de dagen dat we weer naar Nederland vliegen. In het vliegen heeft ze niet zo zin, maar omdat ze weet dat het naar Nederland is, vindt ze het weer minder erg.

Nog iets wat ik over Qing wil schrijven. Toen we van de week bij de zijdemarkt gingen eten (Bram, we hebben vanaf het begin met stokjes gegeten), werd Qing wat ongeduldig. Hij nam de stokjes van mij over en begon spontaan zelf ermee te eten. Kijk dat is nou eens knap. Ben je 2 jaar en kan je al met stokjes eten. Qing is behoorlijk zelfstandig.